விதைகளும் விருட்சங்களும்: மியூச்சுவல் ஃபண்ட் ஒரு சுவாரஸ்யமான தமிழ் கதை!

மியூச்சுவல் ஃபண்ட் முதலீடு கடினமானதா? லார்ஜ் கேப், மிட் கேப் மற்றும் ஸ்மால் கேப் ஃபண்டுகளைப் பற்றி எளிமையாக விளக்கும் உணர்ச்சிகரமான கதை. நிதி சுதந்திரத்தை அடைய இதைப் படியுங்கள்!

விதைகளும் விருட்சங்களும்: ஒரு துளிர்விடும் பயணம்

தஞ்சாவூரின் அந்த மாலை நேரத்து வெயில், பனை மரங்களின் இடுக்கின் வழியாகக் கசிந்து, மருதுபாண்டியின் வீட்டின் திண்ணையில் ஒரு கோலமிட்டிருந்தது.

காற்றில் ஈரமான மண்ணின் வாசனையும், எங்கோ தூரத்தில் வெடிக்கத் தயாராக இருந்த மழை மேகங்களின் குளுமையும் கலந்திருந்தது.

மருதுபாண்டி தன் நரைத்த மீசையை வருடிக்கொண்டே, எதிரே அமர்ந்திருந்த தன் தம்பி மகன் கதிரைப் பார்த்தார்.

கதிர் சென்னையில் ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் மென்பொருள் பொறியாளராகப் பணியாற்றுகிறான்.

அவன் கையில் இருந்த நவீன ரகத் தொலைபேசியை விட, அவன் சொல்லிக் கொண்டிருந்த விஷயங்கள் மருதுபாண்டிக்கு மிகவும் விசித்திரமாகத் தெரிந்தன.

“என்னடா கண்ணு சொல்ற? காகிதத்துல காசப் போட்டா அது மரமா வளரும்னு சொல்றியா? எங்க காலத்துல நிலத்துல போட்டாத்தான் நிஜம்,

தங்கத்துல போட்டாத்தான் லாபம். நீ என்னவோ ‘மியூச்சுவல் ஃபண்ட்’ (Mutual Fund) அது இதுன்னு குழப்புறயே?” என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டார் மருது.

மழை சற்றே ஓய்ந்திருந்தது. மரங்களில் இருந்து சொட்டும் நீர்த்துளிகள் மண்ணில் சிறு குழிகளை உண்டாக்கின.

மருதுபாண்டி இப்போது சற்றே நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, “எல்லாம் சரிடா கதிர், ஆனா இந்த ‘மியூச்சுவல் ஃபண்ட்’ங்கிற வார்த்தைக்கு நேரடி அர்த்தம் என்ன? என் காசு எப்படி மத்தவங்க காசோட சேருது?” என்று கேட்டார்.

கதிர் ஒரு கணம் யோசித்துவிட்டு, முற்றத்தில் இருந்த ஒரு பெரிய கூடையைக் காட்டினான்.

“பெரியப்பா, ஒரு உதாரணம் சொல்றேன் கேளுங்க. நம்ம ஊர்ல ஒரு பத்து பேர் சேர்ந்து ஒரு பெரிய விசேஷம் நடத்தப்போறீங்கன்னு வச்சுப்போம்.

அந்த விசேஷத்துக்கு ஒரு பெரிய பந்தல் போடணும், சாப்பாடு போடணும், மேளம் கட்டணும்.

இது எல்லாத்தையும் நீங்க ஒரு ஆளா செய்யணும்னா அதுக்கு நிறைய செலவாகும், உங்களுக்கு அந்த வேலையும் தெரியாது.

அப்போ நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க? அந்தப் பத்து பேரும் ஆளுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையைப் போடுவீங்க. இப்போ உங்ககிட்ட ஒரு பெரிய ‘நிதி’ (Pool of Money) சேர்ந்துடும்.

ஆனா அந்தப் பணத்தை வச்சு நீங்களே சமைக்க மாட்டீங்க, பந்தல் போடமாட்டீங்க. அதுக்கு பதிலா, அந்த வேலையில கைதேர்ந்த ஒரு ‘மேனேஜர்’ அல்லது ‘தலைவர்’ கிட்ட அந்தப் பணத்தைக் கொடுப்பீங்க.

அவரு அந்தப் பணத்தை வச்சுச் சரியான ஆட்களைப் பிடிச்சு விசேஷத்தைச் சிறப்பா நடத்தி முடிப்பாரு.

அதேதான் மியூச்சுவல் ஃபண்ட்.

இங்கே, உங்களைப் போல ஆயிரக்கணக்கான முதலீட்டாளர்கள் போடுற சிறு சிறு தொகையை ஒண்ணா சேர்த்து ஒரு பெரிய தொகையா மாத்துவாங்க.

அந்தப் பணத்தை நிர்வகிக்க ஒரு ‘ஃபண்ட் மேனேஜர்’ (Fund Manager) இருப்பாரு. அவரு அந்த மொத்தப் பணத்தையும் வச்சுப் பல நிறுவனங்களோட பங்குகளை (Stocks) வாங்குவாரு.

இதனால உங்களுக்கு என்ன லாபம்னா, நீங்க ஒரு 500 ரூபாய் போட்டா கூட, இந்தியாவோட மிகப்பெரிய நிறுவனங்கள்ல ஒரு சின்னப் பங்குதாரரா நீங்க மாறிடலாம்.”

மருதுபாண்டி புருவத்தை உயர்த்தினார். “அப்போ என் 500 ரூபாயும் ஒரு பெரிய கம்பெனில முதலீடு செய்யப்படுதா?”

“ஆமா பெரியப்பா! நீங்க நேரடியா பங்குச் சந்தையில போய் ஒரு நிறுவனத்தோட பங்கை வாங்கணும்னா அதுக்கு நிறைய அறிவு வேணும், நேரமும் வேணும்.

ஆனா மியூச்சுவல் ஃபண்ட்ல, அந்த வேலையை உங்களுக்காக ஒரு நிபுணர் செய்றாரு. இதுக்கு அவங்க ஒரு சின்னக் கட்டணத்தை (Expense Ratio) எடுத்துப்பாங்க.

மத்தபடி உங்க பணத்தோட வளர்ச்சி முழுதும் உங்களுக்கே வந்து சேரும்.”

“அடேங்கப்பா! இவ்வளவு நாள் இது தெரியாமப் போச்சே… அப்போ இது ‘ஊர் கூடித் தேர் இழுக்கிற’ கதைதான்!” என்று சிரித்தார் மருதுபாண்டி.

கதிர் தலையாட்டினான். “சரியா சொன்னீங்க பெரியப்பா. பலரோட பணம் சேர்ந்து ஒரு இலக்கை நோக்கிப் பயணிக்கிறதுதான் இந்த மியூச்சுவல் ஃபண்ட்.”

கதிர் மெல்லப் புன்னகைத்தான். அவர் கையில் இருந்த சூடான இஞ்சி டீயை ஒரு மிடறு குடித்துவிட்டு, திண்ணையில் இருந்து எழுந்து முற்றத்தில் இருந்த பெரிய மாமரத்தைக் காட்டினான்.

“பெரியப்பா, இந்த மாமரத்தை நீங்க எப்போ நட்டீங்க?”

“இதுவா? நான் சின்னப் பையனா இருக்கும்போது எங்க அப்பா நட்டது. இன்னிக்கு இது ஊருக்கே நிழல் தருது, வருஷா வருஷம் கணக்கு பார்க்க முடியாத அளவுக்கு மாம்பழம் தருது,” என்றார் பெருமிதத்துடன்.

“சரியார சொன்னீங்க பெரியப்பா. இந்த மியூச்சுவல் ஃபண்ட் என்பதும் ஒரு தோட்டம் மாதிரிதான்.

ஆனா, இங்கே நாம விதைகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிற விதம் வேற. நாம போடற பணம் பல நிறுவனங்களோட பங்குகள்ல (Stocks) முதலீடு செய்யப்படுது.

இதுல பல வகைகள் இருக்கு. ஒவ்வொண்ணும் ஒரு ரகம்,” என்று கதிர் விவரிக்கத் தொடங்கினான்.

 லார்ஜ் கேப் ஃபண்ட்ஸ் (Large Cap Funds) – அந்தப் பெரிய ஆலமரம்

“பெரியப்பா, முதல்ல ‘லார்ஜ் கேப்’ (Large Cap) பத்தி சொல்றேன். நம்ம ஊர்ல இருக்கிற அந்தப் பழைய சிவன் கோயில் ஆலமரம் மாதிரி இது.

நூறு வருஷமா அங்கேதான் இருக்கு. எவ்வளவு பெரிய புயல் வந்தாலும் அது அசையாது. ஏன்னா அதோட வேர் அவ்வளவு ஆழமானது.

இந்தியாவிலேயே இருக்கிற டாப் 100 பெரிய கம்பெனிகள்ல இந்த ஃபண்ட் முதலீடு செய்யும். லாபம் மெதுவா வந்தாலும், உங்க பணம் ரொம்பப் பாதுகாப்பா இருக்கும்.

எஸ்பிஐ (SBI), ஹெச்.டி.எஃப்.சி (HDFC) போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் இதுல இருக்கும். வயசானவங்களுக்கும், ரிஸ்க் எடுக்க பயப்படுறவங்களுக்கும் இதுதான் சிறந்த ‘ஆலமரம்’.”

மருதுபாண்டி தலையாட்டினார். “அப்போ இதுல நஷ்டம் வராதுன்னு சொல்றியா?”

“நஷ்டம் வர வாய்ப்பு குறைவு பெரியப்பா, ஆனா இதுல வளர்ச்சி ஓரளவுக்குத்தான் இருக்கும்.

ஏன்னா ஆலமரம் ஏற்கனவே வளர்ந்து நிக்குது, இனி அது கிளை விடறது மெதுவாத்தான் நடக்கும்.”

மிட் கேப் ஃபண்ட்ஸ் (Mid Cap Funds) – வளரும் தென்னை மரங்கள்

“அடுத்து ‘மிட் கேப்’ (Mid Cap). இது நம்ம தோப்புல இருக்கிற அந்தப் பத்து வயசு தென்னை மரங்கள் மாதிரி.

இன்னும் முழுசா வளரல, ஆனா வேகமா வளர்ந்துட்டு இருக்கு. இன்னும் அஞ்சு பத்து வருஷத்துல இது ஆலமரத்தை விட அதிகப்படியான பலனைத் தரும்.

நடுத்தர அளவுள்ள நிறுவனங்கள்ல இது முதலீடு செய்யும். ஆலமரத்தை விட இதுல கொஞ்சம் ஆட்டம் (Risk) இருக்கும், ஆனா பலன் கிடைச்சா அது பெருசா இருக்கும்.”

ஸ்மால் கேப் ஃபண்ட்ஸ் (Small Cap Funds) – துளிர்விடும் கன்றுகள்

மருதுபாண்டி இப்போது ஆர்வமானார். “அப்போ அந்தச் சின்னச் சின்ன செடிகள்?”

கதிர் சிரித்தான். “அதேதான் பெரியப்பா! அதுதான் ‘ஸ்மால் கேப்’ (Small Cap). புதுசா நட்டு வச்சிருக்கிற கன்றுகள். இதுல அபாயம் அதிகம்.

ஒரு சின்ன ஆடு வந்து கடிச்சாலோ இல்ல தண்ணி பத்தாம போனாலோ செடி கருகிடும். ஆனா, அது பிழைச்சு வளர்ந்துருச்சுன்னா, அதுதான் ஒரு நாள் காட்டுக்கே ராஜாவா மாறும்.

சின்ன நிறுவனங்கள், வருங்காலத்துல பெருசா வளர வாய்ப்புள்ள கம்பெனிகள்ல இது முதலீடு செய்யும்.

இதுல பணம் போட்டா சில சமயம் குறையலாம், ஆனா நீண்ட காலத்துல பார்த்தா இது தர்ற லாபம் வேற எதிலுமே கிடைக்காது. ஆனா இதுக்கு ரொம்பப் பொறுமை வேணும்.”

மல்டி கேப் மற்றும் ஃபிளெக்ஸி கேப் (Multi Cap & Flexi Cap) – கலப்புத் தோட்டம்

“பெரியப்பா, நீங்க உங்க தோட்டத்துல வெறும் மாமரம் மட்டும் நடமாட்டீங்கல்ல? ஒரு பக்கம் வாழை இருக்கும், ஒரு பக்கம் தென்னை இருக்கும், ஊடு பயிரா உளுந்து இருக்கும்.

அதுக்கு பேர்தான் ‘மல்டி கேப்’ (Multi Cap). பெரிய, நடுத்தர, சின்ன நிறுவனங்கள்னு எல்லாத்துலயும் பிரிச்சு முதலீடு செய்வாங்க.

அதேபோல ‘ஃபிளெக்ஸி கேப்’ (Flexi Cap) என்பது, தோட்டக்காரரோட திறமைக்கு ஏத்த மாதிரி மாத்திக்கிறது. இந்த வருஷம் மாம்பழம் நல்லா விளையும்னா அதுல அதிகக் கவனம் செலுத்துவாரு.

அடுத்த வருஷம் தென்னை லாபம் தரும்னா அதுக்கு மாறுவாரு. சந்தையோட சூழலுக்கு ஏத்த மாதிரி பணத்தை மாத்தி முதலீடு செய்றது இது.”

செக்டார் அல்லது தீமேட்டிக் ஃபண்ட்ஸ் (Sector/Thematic Funds) – ஒரு குறிப்பிட்ட பயிர்

மருதுபாண்டி இடையில் புகுந்து, “கதிர், போன வருஷம் நம்ம ஊர்ல மல்லிகைப் பூவுக்கு நல்ல கிராக்கி இருந்தது.

எல்லாரும் மல்லிகை மட்டும் பயிர் செஞ்சாங்க. ஆனா திடீர்னு ஒரு நோய் வந்து மல்லிகை எல்லாம் கருகிப்போச்சு.

அப்போ மல்லிகை வச்சவங்க எல்லாம் நஷ்டப்பட்டாங்க, ஆனா மத்த பயிர் வச்சவங்க தப்பிச்சாங்க. இதுக்கும் அப்படி ஏதாவது இருக்கா?”

“அசத்திட்டீங்க பெரியப்பா! அதுதான் ‘செக்டார் ஃபண்ட்ஸ்’ (Sector Funds). அதாவது ஐடி (IT), பார்மா (Pharma), இல்ல பேங்கிங் (Banking)னு ஒரே ஒரு துறையில மட்டும் முதலீடு செய்றது.

அந்தத் துறை நல்லா இருந்தா ஓஹோன்னு லாபம் வரும். ஆனா அந்தத் துறை வீழ்ந்தா மொத்தப் பணமும் பாதிக்கும். இது கொஞ்சம் ஆபத்தான விளையாட்டு.”

மருதுபாண்டி அமைதியாகத் திண்ணையில் சாய்ந்தார். வானம் இப்போது கருக்கத் தொடங்கியிருந்தது. மின்னல் கீற்றுகள் மேகங்களைக் கிழித்தன.

“கதிர், நீ சொல்றதெல்லாம் கேக்க நல்லாதான் இருக்கு. ஆனா இதையெல்லாம் யாரு நிர்வாகம் பண்றது? நான் போயிட்டு ஒவ்வொரு கம்பெனி வாசல்லயா நிக்க முடியும்?”

கதிர் விளக்கினான். “அதுக்குதான் பெரியப்பா ‘ஃபண்ட் மேனேஜர்’ (Fund Manager)னு ஒருத்தர் இருப்பாரு. அவரு ஒரு தேர்ந்த தோட்டக்காரர் மாதிரி.

அவருக்கு எந்த மண்ணுல எப்போ விதைக்கணும், எப்போ அறுவடை பண்ணனும்னு தெரியும். HDFC, SBI, ICICI Prudential போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் (Fund Houses) இந்த வேலையைச் செய்றாங்க.

நாம அவங்ககிட்ட பணத்தைக் கொடுத்தா, அவங்க அதைச் சரியான இடத்துல பிரிச்சு முதலீடு செய்வாங்க.”

“சரி, இதனால எனக்கு என்ன பலன்? நிலம்னா கண்ணு முன்னாடி நிக்குது. இது கண்ணுக்கே தெரியலையே?”

கதிர் அவர் கையைப் பற்றிக்கொண்டான். “பெரியப்பா, நிலத்தோட விலை ஏறுறதுக்கு வருஷங்கள் ஆகும். அதை விக்கணும்னாலும் உடனே முடியாது.

ஆனா மியூச்சுவல் ஃபண்ட்ல நீங்க இன்னிக்கு காசு போட்டா, அது ‘கூட்டு வட்டி’ (Compounding) முறையில வளரும்.

ஒரு சின்னச் செடி எப்படித் தினமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வளர்ந்து ஒரு நாள் நிழல் தருதோ, அப்படி உங்களோட சிறு சேமிப்பு ஒரு 15 வருஷத்துல ஒரு பெரிய தொகையா மாறும்.

உதாரணத்துக்கு, நீங்க மாசம் ஒரு ஆயிரம் ரூபாய் வீதம் 20 வருஷம் முதலீடு செஞ்சா, அது பல லட்சங்களா வளர்ந்திருக்கும்.

உங்களோட பேரப்பிள்ளைகளோட படிப்புக்கோ, கல்யாணத்துக்கோ அது பெரிய உதவியா இருக்கும்.”

மருதுபாண்டியின் கண்களில் ஒரு மெல்லிய ஒளி தெரிந்தது. அவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் கடினமாக உழைத்தவர்.

காசைச் சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்து நிலமாக மாற்றியவர். ஆனால் காலம் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.

“கதிர், நீ சொல்றது புரியுது. ஆனா ஒரு பயம் இருக்கத்தான் செய்யுது. காத்து கருப்பு அடிச்சா என்ன பண்றது?”

கதிர் மென்மையாகப் பதிலளித்தான். “பெரியப்பா, விவசாயத்துல மழை பெய்யாம போறதும், அதிகமா பெய்ஞ்சு அழுகிப் போறதும் எப்படி ஒரு ரிஸ்க்கோ, அதே மாதிரிதான் இதுவும்.

ஆனா, நீங்க நீண்ட காலத்துக்கு (Long term) முதலீடு செஞ்சா, அந்த ஏற்ற இறக்கங்கள் எல்லாம் மறைஞ்சுடும்.

பங்குச் சந்தை மேல கீழ போகும், ஆனா ஒரு நல்ல நாட்டுல பொருளாதாரம் வளரும்போது அந்த நிறுவனங்களும் வளரும்.

நீங்க நாட்டு மேல நம்பிக்கை வச்சா, உங்க முதலீடு மேல நம்பிக்கை வைக்கலாம்.”

அப்போது மழை பெய்யத் தொடங்கியது. திண்ணையின் ஓரத்தில் விழுந்த மழைத்துளிகள் மண்ணில் ஒரு சுகமான வாசனையை எழுப்பின.

“சரிடா கண்ணு… எனக்கும் ஒரு கணக்கு ஆரம்பிச்சு கொடு. என் பேரனுக்கு நான் சேர்த்து வைக்கிற சொத்து வெறும் நிலமா மட்டும் இருக்கக்கூடாது, காலத்துக்கு ஏத்த இந்த அறிவாவும் இருக்கட்டும்,” என்றார் மருதுபாண்டி.

கதிர் தன் மடிக்கணினியைத் திறந்தான். மழைச் சத்தத்திற்கு நடுவே, ஒரு புதிய தலைமுறைக்கான விதை அந்தத் திண்ணையில் ஊன்றப்பட்டது.

பங்குச் சந்தை என்பது வெறும் எண்களின் விளையாட்டு அல்ல; அது ஒரு விவசாயியின் பொறுமையையும், ஒரு போர் வீரனின் துணிச்சலையும் கொண்டவர்களுக்குக் கிடைக்கும் பரிசு என்பதை மருதுபாண்டி அன்று புரிந்துகொண்டார்.